Algemeen

Kantoortuinen en bedrijfsrestaurants een ramp voor ons brein

Mijn naam is Frans van Leeuwen. Ondernemer in vitaliteit, 32 jaar, sportief en gevoelig voor  prikkels. Onlangs verscheen er een onderzoek van kantoorinrichter Harowth, waarin werd verteld over een onderzoek dat uitwijst dat medewerkers 28 % van hun tijd kwijt is aan verstoring en onderbrekingen van zijn werk. Uit wanhoop beginnen steeds meer mensen vroeg of werken tot later door om gefocust te kunnen blijven werken.

Kantoortuinen

Over dat laatste wil ik graag wat kwijt. Vandaag de dag zijn de kantoortuinen, open werkplekken en ontmoetingsplekken als paddenstoelen uit de grond geschoten. Vanuit het oogpunt van transparantie en samenwerken hebben we alles opengegooid. Het gevolg hiervan is dat ons brein compleet overprikkeld raakt van veel omgevingsgeluid of collega’s die voorbijlopen en misschien nog wel het meest vervelende: “je weet nooit of er plek is.” Bovendien is gebleken dat veel werkenden behoefte hebben aan privacy.

Kermis in het bedrijfsrestaurant

Bij veel bedrijven waar ik kom, zie ik ondanks alle kritiek, toch weer nieuwe kantoortuinen ontstaan. Met alle gevolgen van dien. Je moet je voorstellen dat iemand die snel overprikkeld is de hele dag in een drukke omgeving moet werken, vervolgens gaat lunchen in een bedrijfsrestaurant en daarna thuiskomt om zijn of haar kinderen te verzorgen. En dan heb ik het nog niet eens over volle treinen of files.

Terug naar de tijd van Jiskefet

Toen ik zelf aan mijn werkende leven begon was ik bang voor een Jiskefet achtige kantooromgeving. Grijzen muren, kasten met mappen erin, een Jos achtig type tegenover je en juffrouw Jannie die de koffie verzorgt. Met de kennis van nu snap ik waarom mensen in die tijd dergelijke inspiratieloze omgevingen in hadden gericht. Het had immers ook een functie: “mensen konden gewoon hun werk doen!” Geen scrum sessies, onzekerheid of je wel een werkplek hebt en zes collega’s die tegelijk aan het bellen zijn.

Verantwoordelijkheid van werkgever

Nu vind ik over het algemeen dat als het om vitaliteit gaat, dat zowel werkgever als de medewerker een gedeelde verantwoordelijkheid hebben. Ik vind de kantoortuinen een typisch vitaliteitsvraagstuk, alleen dan wel een kwestie die op het bordje van de werkgever mag komen te liggen. We leven inmiddels in een maatschappij vol prikkels. Het is voor mensen al moeilijk genoeg om hier mee om te gaan. Laten we om die reden op werk in ieder geval een rustige en veilige werkomgeving creëren waar mensen op een plezierige manier hun werk kunnen doen.

Wat dan wel?

Volgens mij willen we ook echt niet terug naar de situatie zoals in Jiskefet. Ik denk dat het de creativiteit ten goede komt wanneer je verschillende mensen bij elkaar brengt. Alleen volgens mij is een mix tussen focus en gespreksplekken een belangrijke sleutel in het verhaal. Je zult enerzijds plekken in moeten richten waar mensen kunnen overleggen en elkaar kunnen ontmoeten. Anderzijds heb je plekken nodig waar mensen ongestoord kunnen werken, zonder afleiding en van invloeden van buitenaf. En het is juist die mix die momenteel in veel bedrijven zoek is.

Als mede oprichter en EnergyConsultant help ik je graag om vitaliteit een duurzaam karakter te geven binnen jouw organisatie.
Frans van Leeuwen MSc